ยังคงเป็นเรื่องเดิม

เมื่อวาน ทรายก็โทรมาคุยเรื่องที่จะทำบุญ
แล้วก็คุยเรื่องอื่นๆที่เกี่ยวกับเมศด้วย

คุยไปคุยมา ไหงกลายเป็นได้ยินเสียงทรายสะอื้นแทนซะล่ะ
เรื่องแบบนี้มันยากเกินทำใจจริงๆ
สงสัยสาเหตุหลัก คงเป็นเพราะเราไม่ได้ไปเยี่ยมเมศกันเลยเนี่ยะแหระ
มันเลยทำให้เพื่อนติดค้างในใจกันไปหมด

มาออนเอ็มตอนกลางคืน
จิ้นก็บอกเลิกตั้งชื่อเอ็มแบบนี้ซะทีมันเศร้า
แล้วจะเปลี่ยนไปตั้งว่าอะไรดีล่ะจิ้น เรานึกไม่ออก
จริงๆก็อยากให้รู้ว่าเพื่อนยังนึกถึง ไม่ใช่แค่สองสามวันก็ลืมๆกันไป

มีแต่คนบ่นๆบอกว่าอยากให้เมศไปหา
ไม่รู้คิวต้องไปเยี่ยมเพื่อนยาวขนาดไหนแล้วนะเมศ
ตอนนี้แยกร่างได้แล้วดิแก -*-
ยังไม่มีใครมาเล่าให้ฟังเลยว่าแกไปหา
แสดงว่าตอนนี้กำลังอยู่ดีมีสุขบนสวรรค์ล่ะสิ

ฉันเองก็อยากฝันถึงแกอีกจัง
แต่..เราจะกำหนดตัวเราในฝันได้ยังไง
เผื่อจะได้พูดอะไรที่อยากจะพูดบ้าง

อืม วันนี้ตอนนั่งเรียน
มีซองส่งมาให้ทำบุญหล่อพระด้วย (แปลกดีนะเรียนไปก็ทำบุญไปได้ด้วย)
นึกถึงเมศ ก็เลยควักตังค์แล้วก็อธิษฐานให้แก
เพื่อนเรานั่งข้างๆบอกว่าดีจังเลยเนอะ

,,,ก็เพราะเรามีเวลาอีกตั้งทั้งชีวิตให้ทำบุญนี่หน่า
แต่เพื่อนเราเค้าไม่มีเวลาอีกแล้ว
เรามีโอกาสเราก็จะทำให้

ยังคิดถึงแกเสมอ

* เราเขียนถึงแต่แกอีกแล้ว
เพราะเรื่องแก เราอัพไดบ่อยขึ้นเป็นกอง
แต่เราสงสารคนอ่านที่กดเข้ามากี่ทีก็ยังไม่พ้นเรื่องเดิมๆ

แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องแก เราก็ไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรอยู่ดี

อ้อ! พรุ่งนี้ที่คณะจะมีพิธี "ประดับป้าย ใส่กาวน์สั้น" ให้รุ่นพี่ปี 4 อย่างเราๆแล้ว
ในที่สุดก็มีวันนี้ซะที กาวน์สั้นอย่างเป็นทางการ

ยังไม่ได้ไปไดใครเหมือนเดิม ขอโทษนะ

ต้นหญ้า .
26 ส.ค. 2551 เวลา 23:05 น.